Reisverslag
Geneviève,
10 april 2012
Nicaragua
, San Carlos
36°
Het is weer een heel verslag geworden, met een hele hoop foto’s van prachtig Nicaragua!
Inmiddels is het project in volle gang en zitten we helaas alweer op de helft. De kinderen genieten nog steeds met volle teugen van de gymlessen, steeds meer jongeren hebben het over de 4 Mijl en steeds meer kinderen spreken me in het Engels op straat aan vanwege de Engelse cursus die ze bij mij volgen. Sinds mijn laatste verslag zijn we alleen nog maar harder aan de slag gegaan, met veel vergaderingen en natuurlijk met het opknappen van de veldjes!
Drie zaterdagen op rij en één zondag hebben we hele dagen de sportveldjes van de basisscholen staan schilderen in de brandende zon. Het was hard werken, maar het resultaat is erg mooi geworden. De kinderen vinden de nieuwe belijning op de veldjes geweldig, je moest hun gezichtjes zien toen ze op school kwamen! Naast de belijning hebben we ook de volleybalpalen en basketbalpalen met anticorrosieve verf geschilderd, zodat deze hopelijk nog heel lang mee gaan. Daarnaast hebben we voor alle drie de scholen een grote materialenkist laten maken, zodat alle sportmaterialen netjes opgeborgen worden en hopelijk ook nog lang mee gaan. Naast de sportveldjes hebben we de laatste zaterdag de belijning in jeugdcentrum ‘la Tertulia ‘ geschilderd. Niet alleen de belijning in de Tertulia is geschilderd, maar het hele gebouw, zodat het er weer vrolijk uit ziet. Die zaterdag waren niet alleen wij er om te helpen, maar stonden er ook ruim 20 vrijwilligers klaar om te helpen, van jong tot oud!
De week voor de Semana Santa (de vrije heilige week hier in Nicaragua) hebben we onze volleyballessen in de Tertulia afgerond met een toernooi dat heeft geduurd van maandag tot en met vrijdag. Iedere avond van 5 tot 6 zijn er een hoop kinderen gekomen om met hun team te volleyballen en de andere teams aan te moedigen. We hebben zelfs zoveel enthousiaste jongeren bij elkaar kunnen krijgen in de Tertulia dat er iedere avond van 6 tot een uurtje of 8/9 gevolleybald werd. Geweldig om die kids en jongeren zo enthousiast te zien en tegelijkertijd ons doel te kunnen bereiken om een positieve plek voor jongeren te creëren, om hen zo van de straat te houden. De laatste dag van het volleybaltoernooi hebben we zelfs medailles uit kunnen delen aan de winnende teams, gesponsord door het Instituto de Deporte Nicaraguense. Daarnaast hebben we de kinderen verrast met frisdrank en koekjes. Het geeft nog steeds zoveel voldoening om met deze kinderen te sporten in de Tertulia. Na de vakantie zullen we verder gaan met basketballessen, hopend dat er net zoveel enthousiaste kinderen en jongeren zullen komen!
Naast de volleyballessen in de Tertulia geef ik nog steeds iedere woensdag mijn Engelse cursus, zowel aan jongeren als volwassenen. Dit is nog steeds zo leuk om te doen omdat de kinderen en volwassenen zo enthousiast zijn en zo graag willen leren! Ik hoop hen dan ook echt iets te kunnen leren.
Mijn gymlessen op de Sagrado Corazón gaan verder ook nog steeds zijn gangetje. De gymleraar, Luis, is inmiddels weer terug, dus momenteel verzorgen we de gymlessen samen. De kinderen genieten hier zo van de gymlessen. Vanaf volgende week ga ik zelfs beginnen met het verzorgen van zwemlessen voor de kinderen van mijn school. Dit als een soort van pilotproject, mocht het project slagen, dan willen we graag dat iedereen de kans krijgt om te leren zwemmen, gezien de meerderheid van de kinderen en volwassenen hier in San Carlos niet kan zwemmen. Ik hou jullie zeker op de hoogte van dit project!
Verder ben ik afgelopen weken ook met mijn jongens- en meisjes voetbalteam van mijn schooltje naar de jaarlijkse schoolvoetbalspelen geweest. Hier spelen de kinderen tegen met hun team tegen de teams van de andere scholen. De kinderen stonden echt te springen om te spelen, zo blij waren ze. En mijn meisjesteam heeft het zelfs tot de nationale spelen in Managua geschopt! Omdat ik verantwoordelijke ben van het team zal ik op 19 juli met 14 meisjes van 6 tot 11 jaar afreizen naar Managua om hier met hen te gaan spelen, erg spannend dus en de meiden zijn door het dolle heen! Sommigen hebben namelijk nog nooit zo ver gereisd! Nu maar duimen dat ze gaan winnen!
Naast al het harde werken en de mooie dingen die we hebben kunnen doen voor de kinderen, hebben we ook flink kunnen uitrusten tijdens de Semana Santa, de heilige week hier in Nicaragua, wat een feest! Heel San Carlos loopt uit om naar het meer te gaan en naar de zwembaden om te gaan zwemmen. Daarnaast is er iedere dag wat te doen in de kerk en worden er vele processies gelopen, sommigen zelfs ruim 4 uur door de brandende zon. Nikki en ik hebben ook genoten van onze vakantie hier en hebben het zeker niet willen missen! Zo hebben we het eerste weekend lekker in het opblaaszwembadje gelegen met de kinderen bij Nikki in de straat en hebben we appeltaarten gebakken want de moeder van Nikki was jarig. Speciaal voor haar hebben we er een Nederlands verjaardagsliedje bij gezongen. Haar moeder was zo blij dat ze er zelfs een beetje emotioneel van werd. Het is mooi dat we zoiets voor haar terug kunnen doen. Daarnaast zijn we ook het hele weekend naar honkbal gaan kijken, want het team Boer uit Managua kwam hier in San Carlos spelen. Toevallig sliepen zij in het hotel bij Nikki in de straat, en hadden we in de ochtend al kennis met ze gemaakt. In de middag kregen we dan ook mooi in de lift in de spelersbus! In de avond werd er natuurlijk weer gedanst in de Champa (zoals alle zaterdagen hier) en was het honkbalteam ook aanwezig om met ons een aantal dansjes te wagen. Wij hebben ons wel vermaakt dus!
Bijna vergeet ik te vertellen dat we ook nog naar de stierenfeesten in Las Azucenas zijn geweest, met mijn familie daar. Het ging er weer ruig aan toe en ik had deze dag en dit stukje cultuur zeker niet willen missen. Nog steeds kom ik heel graag in Las Azucenas, dit is toch 6 maanden lang mijn thuis geweest. Ik hoop dan ook dat ik de komende tijd iets meer tijd heb om hier tijd met mijn familie door te brengen.
Verder hebben we tijdens de Semana Santa ook nog een bezoekje gebracht aan el Castillo. Drie uur lang mochten we op een bootje over de prachtige Rio San Juan varen. Tijdens deze tocht heb ik me niet alleen gerealiseerd hoe prachtig Nicaragua is, maar hoe keihard ook de realiteit kan zijn. Tijdens de boottocht zat ik naast een heel verlegen meisje wat moederziel alleen zat met haar pas geboren baby’tje van 15 dagen oud. Ik vond het al verschrikkelijk toen ik hoorde dat dit meisje moederziel alleen naar San Carlos was gereisd om hier te bevallen van haar baby’tje, maar nog erger vond ik het om te horen dat het meisje pas 15 jaar oud was en dat zij op haar 13e ook al bevallen is van een kindje. Een meisje van 15, moederziel alleen op de boot met haar kindje van 15 dagen oud. Toen ze uitstapte was er ook niemand om haar op te vangen en liep ze samen met haar kindje de prachtige natuur in. Zulke verhalen maken nog steeds zoveel indruk op mij en ik zal nog vaak aan dit meisje terug denken. Helaas is dit de realiteit in Nicaragua en zijn er nog zoveel meer van deze meisjes, zonder kansen voor de toekomst.
Eenmaal in El Castillo aangekomen hebben we een bezoek gebracht aan het fort, wat nog altijd mooi is om te bezoeken, ook al was het voor mij al de derde keer. In de avond hebben we een kaaimannentocht gedaan, wat erg spannend was. Fluisterend zaten we in het bootje en vaarden we iedere keer naar de oplichtende oogjes van de kaaimannen toe. Uiteindelijk sprong onze bootman de boot uit om bovenop een kaaiman te duiken en hem te vangen en wat hebben wij gegild! Maar wat een prachtige tocht, ik zou deze graag nog een keertje over doen! Na de spannende kaaimannentocht zijn we de volgende dag naar het natuurreservaat Indio Maiz gegaan, een stuk ongerepte natuur aan de Rio San Juan. In dit prachtige natuurreservaat hebben we aapjes gezien, groene en rode gifkikkertjes en bomen van wel 400 tot 500 jaar oud. Prachtig om als enige door dit stuk ongerepte natuur te lopen.
Naast het bezoekje aan El Castillo en Indio Maiz zijn we op woensdag naar een strandje gegaan wat bijna mij in de achtertuin ligt. Na een half uur door de bossen en moerassen over bruggen te zijn gelopen kwamen we dan aan bij het strandje waar we heel de middag lekker hebben gezwommen. Ongelofelijk dat zo’n mooi stuk land gewoon bij mij in de achtertuin ligt. De rest van de week zijn we bijna iedere dag naar de banquito geweest, een zandbank midden in het meer van Nicaragua waar we met een houten kano heen zijn gevaren. Heerlijk om hier heel de middag te zwemmen, want het is warm in Nicaragua op het moment!
Als afsluiting zijn we afgelopen zondag nog met mijn oma naar haar finca geweest, die aan de Rio Frio ligt. We waren met wat familieleden, waaronder ook een meisje, wat waarschijnlijk een jaar of 16 is, niet kan lezen of schrijven en op haar 12e al een kindje heeft gekregen. Haar broertje en zusje van 12 en 10 gaan dit jaar voor het eerst naar school en zitten in groep 3. Ook zij weten niet precies hoe oud ze zijn. Ongelofelijk hoeveel kinderen die op de fincas wonen toch nog steeds niet naar school gaan.
Ook op de finca hebben we heerlijk gezwommen in de rivier, zijn we met de kano over de finca gevaren en tot slot hebben we genoten van de aapjes die aan de andere kant van de rivier in de bomen aan het slingeren waren. Een mooiere afsluiting van de vakantie hadden we niet kunnen hebben.
Inmiddels zijn we al weer vol aan de gang met het project en gaat de tijd ineens heel snel. Nog maar 2 maanden en dan is het project alweer ten einde. Het goede nieuws is dat ik in september weer nieuwe projectleden krijg, waar ik heel blij mee ben, omdat ik hoop nog heel lang heel veel mooie dingen op te mogen zetten voor de bevolking hier!
Naast al het harde werken staan er ook weer leuke dingen op de planning, want op 25 april komt de hele Costa Rica studentengroep deze kant op en komen ook Marjolein (oprichtster van stichting ISOP) en haar man Paul een kijkje bij ons nemen. Ik hoop dat we hen al het mooie van Nicaragua kunnen laten zien!
Sport in San Carlos steunen: giro 58095!
Foto's bij reisverslag
Reageren op bovenstaand reisverslag
Reacties op bovenstaand reisverslag
10 april 2012
He Geneviève,
Leuk om te lezen en om alle foto's te bekijken van San Carlos. Ik mis San Carlos al ontzettend! Groetjes aan iedereen daar!
Liefs,
Marlène
10 april 2012
Fantastisch verhaal! Nogal divers ook: hard werken voor de sport, genieten van zwemmen en dansen en de harde realiteit van alle dag. Knap hoor. Geniet er van!
10 april 2012
He Genevieve!! Super om je verhalen te lezen uit San Carlos!!! Ik zou ook zo graag weer een keer terug willen! Even naar de kindjes van Rayitos del Sol en Granada bezoeken. Ik zit al een stukje dichterbij maar helaas is een ticket van Ecuador naar Nicaragua super duur!!!
Maar goed, wie weet!! En mocht je een keer deze kant op komen, laat het me weten he!! Nou, hou je taai, zet hem op daar maar zo te lezen komt dat helemaal goed!!! Liefs uit Ecuador, x
10 april 2012
Net thuis uit het ziekenhuis, mocht ik weer zo'n fantastisch verslag van je ontvangen en lezen. Prachtig wat je allemaal doet en op touw zet om die mensen zoveel als je kunt te helpen, ga zo door en geniet van de blijheid die je aan de mensen daar kunt geven. Geniet er nog maar zo'n best van.
Groetjes Nard
10 april 2012
Hoi Geneviève,
Weer een ontzettend leuk verhaal dat prettig is om te lezen. Die kaaimannentocht zou ik ook nog wel eens een keer mee willen maken. Bewaren we maar voor de volgende keer als dat er nog eens van mag komen. Nog veel succes met al het leuke en goede werk dat je daar verricht en daarnaast genieten van dat beetje vrije tijd.
Liefs papa
14 april 2012
Hallo Geneviève,
Wij hebben weer genoten van je mooie uitgebreide verslag vergezeld met prachtige foto's.
We blijven bewondering houden voor jouw energie, inzet en enthousiasme.
Hou vol en blijf er vooral van genieten.
We kijken nu al weer uit naar jouw volgende verhaal.
Heel veel groeten vanuit ons Deurne,
Theo en Anke.
Wauw, wat een mooie foto's heb je weer gemaakt Gene.
De verhalen ga ik nog verder lezen, maar ik zie gelijk wat voor mooie dingen je/ jullie al hebben bereikt en hoe leuk je het hebt. Ik krijg ook heimwee!
Dus weer even terug naar Nederland over twee maanden, en daarna? Sparen om weer terug te gaan?
Ben je toevallig skypebeschikbaar of heb je bijna nooit internet? In ieder geval nog veel veel plezier.
Liefs Rik
Menu
Profiel
Huidige locatie:
Nicaragua,
San Carlos| Op naar Nicaragua | (2010) |




Reisvrienden
Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING GENEVIEVEVANDIJK ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Nieuws
Dit dagboek heeft in totaal 70789 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu


